Ivan Basso wist de ongenaakbare Amerikaan nog het dichtst te benaderen, maar zal nog moeten groeien in zijn tijdrit. In de afsluitende tijdrit waarin Armstrong nog eenmaal zijn capaciteiten onderstreepte verloor de Italiaan een kleine twee minuten op Armstrong. Zijn voornaamste concurrent voor volgend jaar, Jan Ullrich, deed het met 23 seconden achterstand beter.
Ook bergop was het Armstrong die ouderwets de leiding voerde. In tegenstelling tot voorgaande jaren toonde hij zich niet geïnteresseerd etappezeges. In veel etappes bleef een groepje vooruit waaruit de winnaar voortkwam. Op die manier wisten Armstrongs ploeggenoten Savoldelli en Hincapie een dagzege te boeken, een unicum wat in voorgaande jaren geen enkel US Postal-lid was gebeurd.
In de achtergrond zorgde Armstrong vaak samen met Basso voor de forcing. Na deze versnellingen was het afwachten welke renners bleven aanhangen, veelal moesten andere klassementsrenners overgaan tot volgen om de schade te beperken. Michael Rasmussen, bij toeval klassementsrenner voor Rabobank, reed prima in de Alpen maar zag zijn positie in de Pyreneeën steeds verder in gevaar komen. De Deen beleefde ondanks een dramatisch slot in de laatste tijdrit een prima Tour de France, en was de verrassing in het klassement. Niemand die echter Armstrong werkelijk wist te bedreigen. Hoewel de voortekenen in de Vogezen op meer deden hopen, bleef de Texaan ten alle tijde koelbloedig.


In de sprints verdeelden Robbie McEwen en de later afgestapte Tom Boonen de buit. Maar ondanks hun gezamenlijke vijf overwinningen ging de groene trui naar Thor Hushovd. De Noor won geen enkele etappe maar was wel de meest constante renner. Met een deklassering van McEwen en het opgeven van Boonen kreeg Hushovd de groene trui min of meer in de schoot geworpen, en stond deze vervolgens niet meer af. Dat was ook te wijten aan de hoeveelheid sprints in deze Tour. Na de eerste week volgden alleen nog sprints in Montpellier en Parijs. De rest van de etappezeges werden weggesnoept door vrijbuiters. Oscar Pereiro en Alexandre Vinokourov toonde zich bijzonder aanvallend en werden ook beloond met ritzeges. Vooral de coup van de Kazakh op de steentjes van de Champs Elysées was van fenomenaal niveau. De Spanjaard werd uiteindelijk beloond met de prijs voor strijdlustigste renner.


Volgend jaar ligt de eerste positie voor het grijpen. Zoals ieder jaar zullen weer veel kopmannen worden afgevaardigd naar Frankrijk. Bijna even zoveel kopmannen komen niet in de buurt van het podium of falen volledig. In potentie kunnen veel renners volgend jaar een gooi doen, maar weinigen zullen het ook daadwerkelijk weten uit te voeren. De erfenis van Armstrong zal zwaar zijn.