Het is duidelijk dat de Protour – opzet nog eens onder de loep genomen dient te worden, temeer deze ronde met het einde van de Vuelta samenvalt. De schrijver kan zich niet aan de indruk onttrekken dat het overgrote deel van de renners “slechts” een goede training erop hebben zitten en hooguit veertig renners daadwerkelijk voor hun kansen hebben gereden deze week.

Ook de opzet van de ronde zelf zou eens nader beschouwd moeten worden door de organisatoren. Polen, toch een land waar volop belangstelling blijkt te zijn voor dit soort grote evenementen, is een groot land met potentieel om een volwaardige ronde op te zetten. De traditie heeft dan ook gezegevierd, met veelal dezelfde parcours’ als voorgaande jaren.

Als de renners aan het woord komen blijken zij vooral de eerste helft gevaarlijk te vinden. De lokale rondjes worden tot in den treuren afgeraffeld, met hier en daar een schuifpartij. Goddank dat het droog was, er waren ondanks het goede weer de eerste vier dagen voldoende valpartijen en uitvallers. Het tweede deel blinkt uit in “vier ritten op een kwartje gereden”. Eén uithoek in zuidwest Polen is het decor van alle ritten. Ook in Nederland zien wij dit fenomeen terugkomen. Alles wordt beslist in het zuiden, daar waar de heuvels zijn. Echter, Polen heeft veel meer in petto dan wij via de uitstekende internetverbinding hebben kunnen volgen. Het land is tenslotte vele malen groter dan Nederland en zou gemakkelijk een veel uitdagender parcours kunnen samenstellen. Misschien dat de levensstandaard in bepaalde delen van Polen de organisatoren dit jaar hebben tegengehouden om juist die delen van het land niet te laten zien aan “beschouwend Europa”. Voor het wielrennen hopen we dat juist daar in een volgende editie wél verandering in komt.

De ronde zelf wordt dus in twee delen opgesplitst. Het eerste deel bevestigt nog eens dat Daniele Bennati een nieuwe kracht in de sprinterwereld is. Of de Lampre renner zo sterk is om mannen als Petacchi en McEwen tegengas te geven in grote wedstrijden valt nog te bezien, maar hij is in ieder geval opvallend bezig. Ook Baden Cooke valt weer eens in positieve zin op, door voor het eerst in anderhalf jaar weer een etappeoverwinning in Europa te boeken in een redelijk rennersveld. De blessure gevoelige Italiaan Paolini blinkt uit in tweede plaatsen. Hij presteert het om in alle vlakke etappes als tweede te finishen en neemt die in eerste etappes de leiding in handen door de verdiende bonusseconden.

De grootste strijd die er echter wordt uitgevochten, is die voor het wereldbeker klassement, of liever gezegd het Protourklassement. Danilo Di Luca heeft zich ten doel gesteld deze ronde hoge ogen te gooien, maar slaagt daar slechts ten dele in met een vijfde plaats in de eindklassering. Zijn grootste belager, Bobby Julich, verliest vroeg in de ronde al teveel tijd om nog een rol van betekenis te spelen. Wel komt hij nog op kousenvoetjes dichterbij en probeert zijn slag te slaan in de tijdrit, waar hij de sterkste wordt geacht.

Zelfs dat plan valt in duigen als de Rabo formatie deze koers collectief hoog opvat. Thomas Dekker rijdt een uitstekende ronde en snoept zelfs de hoofdprijs af van Julich in die bewuste tijdrit. Het potentieel van Dekker, die uiteindelijk derde wordt, schittert steeds meer in wielerland. Hij lijkt met elke nieuwe koers die hij rijdt beter te worden en kan, als hij met beide benen op de grond blijft staan, in de toekomst nog veel van zich laten horen.

Ook Pieter Weening bewijst nogmaals zijn “coming man” status in deze ronde. Na een prachtige ritwinst in de Tour de France, wint hij nu ook de zesde etappe en wordt tweede in de eindklassering op slechts vijf seconden van Kirchen. Overigens mag ook Thomas Lökvist niet onvermeld blijven. Deze renner wordt vierde in het eindklassement, mede dankzij een uitstekende tijdrit waarin hij derde wordt.

Onze zuiderburen zijn met het hoofd al bij het wereldkampioenschap. Dat was te merken ook. Alleen Bram Tankink, die verdienstelijk reed in de Ronde van Duitsland, laat zich van de positieve kant zien. Dat kan niet gezegd worden van het resterende deel van de Quickstep en Davitamon Lotto formaties. Beide ploegen stappen in hun geheel, met uitzondering van Tankink dus, vroegtijdig af. Een beschamende vertoning van deze ploegen, die alleen de eerste vijf dagen zich hebben laten zien en zelfs de leiderstrui (Paolini) hebben mogen koesteren. Ook Domina Vacance ziet zijn kopmannen vroegtijdig uit de race verdwijnen en blijven met een éénling (Valoti) over in de koers.

Het is daarom duidelijk dat slechts een handvol ploegen deze Tour de Pologne serieus hebben genomen. Het zal de Fassa Bortolo rijder, die de zevende etappe wint, een worst zijn: Kirchen mag de Ronde van Polen op zijn palmares bijschrijven en geeft zijn visitekaartje weer eens af.