Het evenement kende in de beginjaren logischerwijs opstartproblemen. De winst van Jan Ullrich in de tweede editie lijkt indrukwekkend, maar verbloemt de sterkte van de rest van het deelnemersveld. Indertijd reed de populaire Duitser zijn tegenstanders op minuten. De Duitse sterren kwamen graag, en bleven komen. Nadat de UCI het criterium in en rond Hamburg naar wereldbekerstatus promoveerde, waarmee de wedstrijd definitief het juk van kermiskoers van zich af dacht te schudden, maakten ook andere topploegen hun opwachting.
In de tiende editie van afgelopen zondag ontbraken de nodige sterren van het huidige peloton. Duidelijk werd dat een klassieker niet maakbaar is. Waar andere historische koersen op de kalender als vanzelfsprekend de toppers op dat gebied weten te lokken bleek voor de HEW Cyclassics dat na een decennium van ontwikkeling de sterren nog altijd niet in de rij staan om hun opwachting te maken in Hamburg.
Het parcours doet niet onder voor een Parijs-Tours, en is niet de grootste reden voor ontbreken van allure. Overigens is de Franse klassieker ook het zwakke broertje der klassiekers.
De plaats op de kalender is vooral debet aan een tegenvallende klassieker. Vlak na de Tour de France komen de sterkste renners hun rondjes draaien in Hamburg, vaak niet onverdienstelijk. Het aantal toppers dat de Tour kleur gaf en ook in de Duitse havenstad fietst blijft toch beperkt. Een week na het grootste mondiale wielerevenement is het voor de renners vooral zaak om hun prestaties te verzilveren. Terwijl de HEW Cyclassics al aanvangen verblijven de Tourrenners nog teveel in het kermiscircuit en richten de renners voor het najaar zich op andere doelen zoals de Vuelta en het wereldkampioenschap.
Hoewel de erelijst van de Cyclassics weinig ruimte biedt voor middelmatige winnaars kampt de Duitse wedstrijd met een weinig extatisch koersverloop en gebrek aan heroïsche zeges.
De dominantie van Quickstep werd goed uitgespeeld bij falen van een goede afmaker van Fassa Bortolo, maar zelfs met regenbuien gedurende de hele dag benadert de zege van Pozzato bij lange na de zege van pakweg Tom Boonen in Vlaanderen niet. Een manco dat de organisatie niet kan oplossen en evenmin valt aan te rekenen.