Een opvallend contrast tussen de Dauphiné en de Tour is de winnaar van laatste twee jaar; beide keren won in de Dauphiné iemand van Euskaltel om vervolgens datzelfde Euskaltel collectief te zien floppen in de Tour.


Zoals gebruikelijk start de Dauphiné met een korte proloog om vervolgens de sprinters twee kansen te geven zich op hun specialiteit met elkaar te meten. De derde etappe is een lange tijdrit waarin de eerste grote verschillen voor het klassement gemaakt zullen gaan worden. Een dag later zal de ronde echt helemaal losbarsten op de flanken van de wereldberoemde Mont Ventoux en in de vijfde etappe moeten de renners die andere bekende Tour-col bedwingen, de L’Izoard. De zesde etappe is een juweeltje, deze fantastische koninginnenrit voert de renners over een hele serie beklimmingen en is bijna geen kilometer vlak. Een slechte dag hier betekent het einde van je klassementsambities. De ronde wordt een dag later afgesloten met een korte etappe die zeker niet vlak is maar waarin een massaspurt misschien toch tot de mogelijkheden behoort.


Ondanks dat de topfavorieten voor de Tour in de startopstelling ontbreken staat er toch een sterk deelnemersveld aan de start. De grootste favoriet voor de eindzege is misschien wel Vinokourov, bij afwezigheid van Basso en Ullrich is hij de man die in de tijdrit winst zal pakken op zijn grootste concurrenten en wanneer hij in de bergen de schade beperkt weet de houden zal het lastig zijn hem van winst te houden. Twee andere favorieten zijn Valverde en Menchov.


Valverde zal in de bergen de tijd goed moeten gaan maken die hij in de tijdrit zal verliezen, maar zoals we hem vorig jaar in de Tour even aan het werk zagen in het hooggebergte mag er van hem ook wel verwacht worden dat hij bergop in staat is tijd te winnen op de meeste van zijn tegenstanders. Menchov liet zich, net als Leipheimer die ook kanshebber is op een goede eindklassering, in de ronde van Catalonië al enkele malen van zijn goede kant zien. Na zijn gewonnen Vuelta van vorig jaar richt hij dit jaar weer alle pijlen op de Tour, met de Dauphiné als ultieme voorbereiding.


Voor de sprints zijn er ook een paar toppers aanwezig, hoewel de échte wereldtop helaas ontbreekt. Hushovd is dé te kloppen man in de sprints waarin hij andere rappe mannen zoals O’Grady, Napolitano, Horrillo en Ballan achter zich moet zien te houden. Een klein beetje Nederlandse inbreng in de sprints kan misschien komen van Hans Dekkers, die met Agritubel een wildcard heeft ontvangen en met kopman Mercado een gooi naar het klassement wil doen.


De grootste favorieten voor de tijdritten zijn Zabriskie, die na zijn goede seizoen vorig jaar nu nog helemaal niets heeft kunnen laten zien, Vinokourov, inmiddels een erkende tijdrijder en onze eigen Thomas Dekker. Een kleine vermelding verdient ook Mayo, die dit jaar eindelijk weer terug hoopt te keren op het niveau wat hij twee jaar geleden in deze koers had. Toen kon hij het helaas niet doortrekken naar de Tour. Nieuw jaar, nieuwe kansen!


***Vinokourov
**Valverde
*Menchov